Bilimin gelişmesi, eski çağlardan günümüze kadar uzun bir süreç içinde gerçekleşmiştir.

İlk çağda matematik, astronomi ve bunların uygulamalarından doğan teknik, ısır ve Mezopotamya’da çok ileri idi. Buralardaki bilimsel gelişmeyi gören İyonyalı bilginler Ege kıyılarında biliminin daha çok gelişmesini sağladılar. Thales ve onu izleyenler Pythagoras (Pisagor) okulu bu konuda başı çektiler. Bilimin felsefeyle karışması bu dönemde başladı; Aristotales ve Platon ile devam etti.

Bu filozoflar, bilim ile felsefeyi keskin çizgilerle ayıramadılar. Nitekim Aristotales Fizik kitabı, bilim ve felsefe karışımıdır. Daha sonra Euklids, öceleri bir hayli gelişmiş olan geometriyi sistemleştirdi. Archimedes ise mekaniğe bağımsız bir kimlik kazandırmayı başardı. Orta çağda Hristiyan skolastik dünyasında doğa bilimleri gelişmemiştir. Orta Çağ İslam dünyasında doğa bilimleri çok büyük gelişmeler kaydetmiştir.